1141 - ( 18 ) ابو هريره و عبدالله بن عباس گويند : « پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله براى ما سخنرانى كرد . . . تا آنجا كه روايت مىكنند پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله فرمود : هركس به برادر مسلمانش قرض دهد ، در برابر هر درهمى كه به وى قرض داده به اندازه وزن كوه احد ( و حرا و ثبير ) و كوه‌هاى رضوى و طور سينا براى وى حسنه خواهد بود . آن‌گاه اگر پس از سر رسيد در مطالبه آن نرمش از خود نشان دهد ، به‌سان برق جهندهء درخشان - بدون محاسبه و عذاب - از صراط عبور مىكند و كسى كه برادر مسلمانش نزد وى شكوه كند و به او قرض ندهد ، خداوند روزى كه نيكوكاران را پاداش مىدهد ، بهشت را بر وى حرام مىكند . » 1142 - ( 19 ) در كتاب دعائم الاسلام روايت مىشود كه امام صادق عليه السلام فرمود : « قرض دادن ، عاريه دادن و پذيرايى از مهمان ، از سنت است . » 1143 - ( 20 ) يونس بن عمار از امام صادق عليه السلام روايت مىكند كه فرمود : « قرض دادن به مؤمن ، غنيمت و شتاب به سوى پاداش است . وام گيرنده اگر توانگر شد ، آن را به تو مىپردازد و اگر پيش از پرداخت درگذشت ، آن را به حساب زكات مىگذارى . » 1144 - ( 21 ) ابراهيم بن سندى روايت مىكند كه امام صادق عليه السلام فرمود : « قرض دادن به مؤمن ، غنيمت و شتاب در كار خير است . وام‌گيرنده اگر توانگر شد ، آن را مىپردازد و اگر درگذشت ، آن را به حساب زكات بگذار . » در كتاب من لا يحضره الفقيه روايت مىشود كه امام صادق عليه السلام فرمود : « چه خوب چيزى است قرض دادن ! اگر وام‌گيرنده توانگر شد ، به تو مىپردازد و اگر تنگدست شد ، به حساب زكات مىگذارى . » 1145 - ( 22 ) موسى بن بكر از امام موسى بن جعفر عليه السلام روايت مىكند كه على عليه السلام مىفرمود : « قرض دادن مال از زكات حمايت مىكند . » « 1 » 1146 - ( 23 ) در حديث نهىهاى پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله آمده است كه آن حضرت فرمود : « هركس برادر مسلمانش نيازمند وام گرفتن از او شود و او قدرت بر آن داشته باشد و انجام ندهد ، خداوند بوى بهشت را بر وى حرام مىكند . »

--> ( 1 ) . اين ترجمه بر اساس توضيح علامه مجلسى قدس سره بيان شد . ملاذ الاخيار 6 / 282 ولى شايد مناسب‌تر باشد كه حديث اين گونه ترجمه شود : « قرض دادن مال ، مانع تعلق زكات است . » زيرا معناى حمايت ، مانع شدن از رسيدن چيزى به آن است .